کسی را انتخاب می کنیم که عصاره فضایل ما باشد
با نگاهی به حرکت و منافع ملی، به کاندیدایی رای می دهیم که از "ما" باشد. وقتی به کاندیدایی رای می دهیم؛ در واقع به خودمان رای می دهیم. ما می خواهیم " قدرت" خودمان را نشان دهیم و در کرسی خانه ملت بنشانیم. برای همین است که کاندیداها در مواجهه با تک تک شهروندان از اقشار مختلف سعی می کنند خود را شبیه آنها نشان دهند.
ضمن حفظ نگاه ملی؛ به کاندیدایی رای می دهیم که بیش ترین نزدیکی و شباهت را به ما داشته باشد؛ معدل جمعی ما.
طبعا، ما مردم: دغل باز و حقه باز و دروغگو و دزد نیستیم. فریبکار و فرصت طلب نیستیم. خائن به مصالح موطن خود نیستیم. پس کسی که عطش قدرت دارد از ما نیست. کسی که قادر به رقابت سالم نیست، از ما نیست. کسی که فرصت طلب است، از ما نیست. کسی که قانون شکن است، از ما نیست. کسی که پیروزی خود را در تخریب دیگران می داند، از ما نیست. کسی که قصد پیروزی در میدان خالی از رقیب را دارد، از ما نیست.
ما کسی را می خواهیم که عصاره فضایل ما باشد. نمود اخلاق و مدنیت ما باشد. شایسته ما باشد. در شان ما باشد.
حال باید دید کدام یک بیش تر در شان ماست و نزدیک ترین فرد به ماست.
ارسباران منطقه ای تاریخی است با وسعت بیش از 12 هزار کیلومتر مربع در شمال غرب کشور ایران که علی رغم نرخ بالای مهاجرت قریب نیم میلیون نفر در آن زندگی می کنند و با دو کشور همسایه است. ناحیه ای خاص با هویت تاریخی و تجانس فرهنگی و تعریف جغرافیایی و ساخت اجتماعی ویژه که از سال 1314 شمسی به این نام نیز نامیده شد و پیش تر قراجه داغ نام داشت. نامی که امروز نیز به شکل « قره داغ » برایش محفوظ است. همان « 18 محال » معروف که در تقسیمات کشوری ابتدا شامل شهرستان اهر می شد و امروز شامل شهرستان های اهر، ورزقان، کلیبر، خداآفرين و هریس و بخش هایی از شهرستان های جلفا، مشکین شهر، پارس آباد و گرمی می شود. این همه در هفته نامه ی « شهاب اهر » که نیم قرن پیش در اهر چاپ می شد، نمود داشت. ارسباران عمدتاً دارای توان های محیطی کشاورزی، دامداری، باغداری، معدن و گردشگری است. منطقه ای که خلاصه ی ایران زمین است و روزگاری هند کوچکش می گفتند. و شعار آذربایجان شرقی اگر این است که « آذربایجان سر ایران است.» به یقین می توان گفت « ارسباران، سر آذربایجان است.» از انجیر و انار و عسل و پنبه و سیب دارد تا مس و طلا. سومین منطقه ی جنگلی کشور را در خود دارد و تنوع گونه های گیاهی و جانوری آن بیش از قاره اروپاست. یکی از سه ایل پرجمعیت عشایر کشور در آن ییلاق و قشلاق می کنند و یکی از مناطق 20 گانه ی معدنی آن به حساب می آید. در تاریخ نقشی شایسته ایفا کرده و به ویژه در عصر قاجار اثرات ملی بر تاریخ داشته است. جای جایش پر از محوطه ها و گورستان های تاریخی و قلعه های بسیار است و کشف نشانه های 7هزار ساله ی تمدن شهرنشینی در آن، قدمت تمدن را تکانی داد. انسان های بزرگی از خاکش برخاسته اند و بر صدر نشسته اند. از شیخ شهاب الدین اهری گرفته تا ستارخان قره داغی. از علامه محمد تقی جعفری گرفته تا پرفسور محمود آخوندی و امروز در جای جای ایران و جهان حضوری شایسته و مؤثر دارند. در سویی، این منطقه همچنان مقام اول را در نرخ بی سوادی دارد، نرخ مهاجرتش نیز در صدر است و در نرخ بیکاری نیز ممتاز. تورق تاریخ نشان می دهد قراجه داغ از اوج پایین آمده و امروز فرزندانش را تکاپویی دیگر فراگرفته تا بر اوجش برسانند.