بی توجهی به ایده های ناب در اهر
انفعال شورای اسلامی شهر اهر/ تأکید رئیس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی تبریز بر احداث خانه عاشیق در تبریز
در این که قره داغ مهد موسیقی عاشیقی است، تردیدی وجود ندارد. از عهد صفوی تا به امروز اکثر عاشیق های بزرگ خاکزاد این خطه هستند. از عاشیق قربانی در آن عهد تا عاشیق چنگیز مهدی پور، عاشیق محبوب، عاشیق ولی عبدی، عاشیق حسین جوان، عاشیق جبرئیل دانش، عاشیق فرخ مهدی پور، عاشیق رسول قربانی، عاشیق حسن اسکندری و...
طی سال های گذشته بارها و بارها در نشریه گویا ضمن یادداشت و گزارش هایی مشخصاً بر ضرورت احداث « خانه عاشیق»، « المان موسیقی عاشیقی» و حتی « دانشکده موسیقی عاشیقی» در اهر تأکید کرده ایم اما متأسفانه از سوی هیچ مسئولی در این شهرستان و این منطقه مورد توجه و پیگیری قرار نگرفته است.
در شرایطی که شاهد انفعال شورای اسلامی شهر اهر و به ویژه کمیسیون فرهنگی این شورا در حوزه فرهنگ و هنر هستیم، اکنون از سوی کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی تبریز بر چنین مراکزی رغبت نشان داده می شود که البته ایرادی نیست اما اگر تمرکزگرایی در آذربایجان شرقی حوزه فرهنگ را هم دربرگیرد باید فاتحه ارزشها و مواریث فرهنگی و هنری در نقاط دیگر آذربایجان مانند قره داغ را خواند.
روز سه شنبه و در سومین گردهم آیی پژوهشی موسیقی و ادبیات عاشیقلار در تبریز اکرم حضرتی رئیس کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر تبریز بر « نصب تندیس هنر عاشیقی، تراشیدن تندیس یکی از عاشیق های نامی آذربایجان و ایجاد خانه عاشیقلار در تبریز» تأکید کرد و گفت: « از طریق کمیسیون فرهنگی شورای اسلامی شهر این موضوعات را پیگیر خواهم شد».
ارسباران منطقه ای تاریخی است با وسعت بیش از 12 هزار کیلومتر مربع در شمال غرب کشور ایران که علی رغم نرخ بالای مهاجرت قریب نیم میلیون نفر در آن زندگی می کنند و با دو کشور همسایه است. ناحیه ای خاص با هویت تاریخی و تجانس فرهنگی و تعریف جغرافیایی و ساخت اجتماعی ویژه که از سال 1314 شمسی به این نام نیز نامیده شد و پیش تر قراجه داغ نام داشت. نامی که امروز نیز به شکل « قره داغ » برایش محفوظ است. همان « 18 محال » معروف که در تقسیمات کشوری ابتدا شامل شهرستان اهر می شد و امروز شامل شهرستان های اهر، ورزقان، کلیبر، خداآفرين و هریس و بخش هایی از شهرستان های جلفا، مشکین شهر، پارس آباد و گرمی می شود. این همه در هفته نامه ی « شهاب اهر » که نیم قرن پیش در اهر چاپ می شد، نمود داشت. ارسباران عمدتاً دارای توان های محیطی کشاورزی، دامداری، باغداری، معدن و گردشگری است. منطقه ای که خلاصه ی ایران زمین است و روزگاری هند کوچکش می گفتند. و شعار آذربایجان شرقی اگر این است که « آذربایجان سر ایران است.» به یقین می توان گفت « ارسباران، سر آذربایجان است.» از انجیر و انار و عسل و پنبه و سیب دارد تا مس و طلا. سومین منطقه ی جنگلی کشور را در خود دارد و تنوع گونه های گیاهی و جانوری آن بیش از قاره اروپاست. یکی از سه ایل پرجمعیت عشایر کشور در آن ییلاق و قشلاق می کنند و یکی از مناطق 20 گانه ی معدنی آن به حساب می آید. در تاریخ نقشی شایسته ایفا کرده و به ویژه در عصر قاجار اثرات ملی بر تاریخ داشته است. جای جایش پر از محوطه ها و گورستان های تاریخی و قلعه های بسیار است و کشف نشانه های 7هزار ساله ی تمدن شهرنشینی در آن، قدمت تمدن را تکانی داد. انسان های بزرگی از خاکش برخاسته اند و بر صدر نشسته اند. از شیخ شهاب الدین اهری گرفته تا ستارخان قره داغی. از علامه محمد تقی جعفری گرفته تا پرفسور محمود آخوندی و امروز در جای جای ایران و جهان حضوری شایسته و مؤثر دارند. در سویی، این منطقه همچنان مقام اول را در نرخ بی سوادی دارد، نرخ مهاجرتش نیز در صدر است و در نرخ بیکاری نیز ممتاز. تورق تاریخ نشان می دهد قراجه داغ از اوج پایین آمده و امروز فرزندانش را تکاپویی دیگر فراگرفته تا بر اوجش برسانند.