آب دریاچه ارومیه را چه کسی خورد؟

هشتم آبان ماه و همزمان با اعلام خبر انتصاب استاندار دولت تدبیر و امید در آذربایجان شرقی، احمد علیرضا بیگی استاندار سابق این استان، خبر از دریاچه ارومیه داشت. او گفت: « احداث هرگونه سد بر روی رودخانه‌های منتهی به دریاچه ارومیه ممنوع شده است». این مهم البته تدبیری از دولت روحانی است و نه اقدامی برخاسته  از اندیشه علیرضا بیگی و دولت احمدی نژاد.

مهم ترین عامل خشکی دریاچه ارومیه بهره برداری گسترده از آب های جاری و زیرزمینی در حوضه آبریز این دریاچه است. سدهایی که سد راه آب های جاری به سوی دریاچه ارومیه شدند، همراه با حفر هزاران چاه غیرمجاز عامل اصلی خشکی این دریاچه است. این همه محصول افزایش جمعیت و افزایش نیاز و در نتیجه افزایش بهره برداری از منابع آب در این حوضه می باشد.

علیرضا بیگی همراه با اعلام تصمیم درست دولت تدبیر و امید هنوز هم از افکار نادرست و رویه ی ویرانگر فاصله نگرفته است. او به خبرگزاری فارس گفت: « دریاچه ارومیه به 9 میلیارد متر مکعب آب نیازمند است که انتقال این حجم آب شیرین به این دریاچه نمی‌تواند بازدهی مناسب داشته باشد، ضمن این که در مسیر انتقال این آب، نیازهایی داریم که به مراتب اولویت بیشتری نسبت به دریاچه دارند».

عکس: علی حامد حق دوست / مهر

ادامه نوشته

24 و 25 آبان بی نام ستارخان، علامه جعفری و استاد بارز ورق نمی خورد

این روزها، سالگشت درگذشت سه  بزرگمرد ملی است. مردانی از دیار قراجه داغ. 24 آبان روزی است که استاد بارز این دنیای فانی را بدرود گفت. 25 آبان نیز سالروز رحلت ستارخان و علامه جعفری است.

یاد و نام این مردان بزرگ گرامی داد.

آشنایی بیشتر:  ستارخان    علامه جعفری      عباس بارز         

هر وقت در برابر ظالم ایستادیم، آن لحظه عاشوراست

دیروز در مراسم رونمایی از کتاب تاریخ انقلاب اسلامی شهرستان های ارسباران، که در اهر برگزار شد، امام جمعه هریس هم سخن گفت. او از نهضت عاشورا هم گفت و این که؛ «  این همه سال و هر سال عزاداری برای آن است که واقعه عاشورا زنده بماند».

حالا نهضت عاشورا زنده است و باید پیام آن را درک کرد و آن را زنده داشت. هدف قیام امام حسین (ع) روشن است. او « نه » گفت برای نامردن. او به ظالم « نه » گفت و در برابر ظلم ایستاد. اگر می خواهیم از عاشورا و نهضت امام حسین (ع) بگوییم، اصل مسئله هدف اوست. می خواهم از این هدف بنویسم و یاد سخنان یک مداح می افتم که چنان گفت؛ سهل و ممتنع.

سال پیش در چنین ایامی، گفتگویی با یک مداح و عاشورا شناس اصیل و ریش سپید را از رادیو گوش می دادم. نامش لطیف بود و اهل طالش. لطیف گفت: « قیام اباعبدالله هر لحظه زنده است. هیهات من الذله. یعنی هر وفت یک انسان، یک مسلمان دید ظالمی دارد ظلم می کند، باید در برابرش قیام کرد. هر روز، روز قیام امام حسین است روز روز عاشوراست. کل یوم عاشورا و کل ارش کربلا. هرجا که مقابل ظالم قیام کنیم آنجا کربلاست».

همین.

استاد بارز منتقد بود

در آستانه 24 آبان دومین سالگشت درگذشت استاد عباس بارز

بارز در قفس زمان و مكان خود نمي گنجيد. بارز زمان شناس بود. بارز شخصيت ادبي ابعادي داشت. آثارش را كه بخوانيم، در مي يابيم كه؛ « وطن»، « زبان»، « دين» و « عشق» اساسي ترين كليدواژه هاي « بارز» هستند و خود در گفتگو با نشريه گويا ( شهريور 1384) گفته است؛ « زندگي نكرده ام، مگر به عشق سه اصل؛ دين، وطن و زبان».

ادامه نوشته

شورای شهر اهر به غرور مردم لطمه نزند

شامگاه امروز بانویی ضمن تماس تلفنی از کار شورا شِکوه داشت. این که چرا نشسته اید و سکوت پیشه کرده اید؟ از این که آیا این کارها در شأن اهر است؟ از این که گویا فرماندار به اعضای شورا گفته است هرچه زودتر باید شهردار را انتخاب کنید و گرنه شورا منحل می شود. از افرادی که اعضای شورا به عنوان شهردار معرفی می کنند، در شگفت بود.  او می گفت باید کاری کرد. نمی شود نسبت به سرنوشت شهر بی تفاوت بود.

او راست می گفت. گفتم کمی پیش تر می باید بی تفاوت نمی شدیم. از همان ابتدا که فضا برای حضور افراد شایسته تر سست و بی روح و تنگ بود. از همان گاه که عده ای برای نمایندگی مردم به جای رأی مردم به پول ارباب های جدید اتکا کردند.

شورای اسلامی شهر اهر در قرار شامگاه یکشنبه 12 آبان ماه هم نتوانست شهرداری برای این شهر انتخاب کند و اقلیت چهار نفره ( قهرمان فرد، پاشاپور، موسوی و قرطاسی ) به ساختمان شورا نیامدند و پنج عضو ( نجفی، همتی، آبیاری، خاکپور و نشاطی ) نیز تصمیم شان عقیم ماند.

اگرچه انتظار عموم این است که هرچه زودتر شهردار شهر باید انتخاب شود اما اعضای شورا قانوناً یک ماه دیگر وقت دارند و حتی فرماندار هم نمی تواند بر شورا فشار بیاورد. شورای حاضر دست پخت خودمان است و گند هم که بزنند اگر مصداق عدول از قانون نباشد، نمی توان کاری کرد. آن ها خودشان با هم نمی سازند وگرنه بدتر از خودشان را هم که انتخاب کنند، هیچ کس نمی تواند معترض شود. اگر گندی است که مشئمز کننده است، مقصر خودمان هستیم. این اتفاق دُمل چرکینی است که از  تن بیمار جامعه سر برآورده است و معلول است. بدنه اصیل و با اصالت فرهنگی شهر در انتخابات شورا چنان که باید تحرک نداشت و آن طیف و جمع فعال اغلب مهاجرین جدید بودند. رویکرد آن ها در انتخابات با منافع بسیار کوتاه مدت معنا می یافت و امروز معضل شورا برای آن ها چندان هم مهم نیست. بر عکس آن بخش و طیف نیمه خاموش اکنون وجدان درد گرفته اند. درد اهر این است که طی سال های اخیر معدل فرهنگیِ تاریخی آن افت کرده است و دلیل اصلی آن جذب گسترده مهاجران جدید می باشد. به طنز بود گفتاری که در نشریه گویا از « مجمع اهری های مقیم اهر » می گفت اما واقعیت تلخی در خود دارد. اگر اهری ها همدیگر را پیدا نکنند، این شهر همچنان بیراهه خواهد رفت. منظور از اهری ها در این گزاره همان بدنه و رگه اصیل با ریشه های فرهنگی دیرین است که از این شهر و منافع آن فهم مشترکی دارند.

آن بانو راست می گفت که نباید بی تفاوت بود اما بی تفاوتی ما در آستانه انتخابات نتیجه اش همین معضل است. با وجود این باز نباید و نمی شود بی تفاوت بود. باید شورا دریابد که در برابر مردم پاسخگوی اعمال ریز و درشت خود است و راه گریز نخواهد داشت. اعضای شورا بیش و پیش از ترس از انحلال و از دست دادن کرسی شورا، باید از قضاوت و نظر مردم بترسند.

اعضای شورا به هر روی اکنون بر کرسی های نمایندگی مردم جلوس کرده اند و نباید اجازه دخالت و اعمال نظر اشخاص حقیقی و حقوقی در کار شورا را بدهند. آن ها باید بدانند که اگر رویه و رویکرد نگران کننده شان به غرور مردم لطمه بزند، برای همیشه رسوا خواهند شد.

تکان های قدرت افکار عمومی در اهر

این که در انتخابات شورای اسلامی شهر اهر افکار عمومی و وجدان جمعی چندان که باید در عرصه عمومی بروز و ظهور نیافت، دلائل جامعه شناختی و فرهنگی و همچنین سیاسی دارد. برخلاف انتخابات ریاست جمهوری، در این انتخابات کاندیداهای به صحنه آمده قادر نبودند منافع مشترک مردم را نمایندگی کنند تا افکار عمومی به سمت و سوی لازم سوق یابد. چنانکه اگر همزمانی انتخابات شوراها با ریاست جمهوری نبود، کاندیداهای پیروز آرای کمتری داشتند که درصد ناچیزتری از جمعیت این شهر می شد.

وقتی شورای اسلامی چهارم تشکیل شد، دیدیم که بسیار ضعیف ظاهر شد و در انتخابات هیأت رئیسه و در ادامه تعیین شهردار، اعضای آن چنان که باید توجهی به افکار عمومی نشان ندادند. حتی اختلافات خود را علنی کردند و واهمه ای از قضاوت و واکنش افکار عمومی نداشتند.

افکار عمومی اگر به ناچار در انتخابات واکنش لازم را نداشت، اکنون اما بی توجه نیست و نسبت به مسائل شورا و انتخاب شهردار به شدت حساس است.

ادامه نوشته

زیبایی های قره داغ با دوربین صیامی دیدنی تر بود

اردیبهشت 89 بود و در دشت قره قیه هفدهمین جشنواره اسبدوانی عشایر قره داغ در جریان بود. در کناره و میانه ی میدان خبرنگار و عکاس زیاد بودند. لحظه ای خود را کنار یکی از عکاسان یافتم. گفتم شما از کجا تشریف آورده اید؟ گفت: از همین منطقه.

نامش را زیاد شنیده بودم و تعدادی از آثارش را نیز دیده بودم اما توفیق دیدارش را نداشتم. آن لحظه احساسم این بود که او « خانعلی صیامی» است. نامش را بیشتر به خاطر عکسی از « عاشیق چنگیز مهدی پور» در یاد داشتم. گفتم شما آقای صیامی هستید؟ گفت: بله. در ادامه چند جمله نیز میان ما رد و بدل شد. این تنها دیدار و گفتگوی کوتاه من با استاد صیامی بود. دوربین او ماشین عکسبرداری نبود، وسیله ای بود برای قاب گرفتن زیبایی هایی که این هنرمند می یافت.

زیبایی های قره داغ با دوربین صیامی دیدنی تر بود و دنیای پیرامون ما از نگاه او زیباتر. نگاه خانعلی صیامی پنجره ای برای زیبایی ها گشوده است و چنین نگاهی زندگی زیبا و درک زیبایی ها را نیاز است.

استاد خانعلی صیامی دوم آبان ماه دار فانی را وداع گفت. روحش شاد باد.

عکس از: مرتضی خضوعی

مسئولان ایران از ورزش ایرانی هالا حمایت کنند

همان طور که پیشتر گفته بودم، هالاکاران شریف و بزرگوار و به ویژه رئیس سبک هالا در شهرستان اهر جناب آقای بابایی و همکاران شان در موسسه ورزش رزمی هالا اهر ارسباران به من افتخار دادند و ماموریت دادند به عنوان دبیر همایش اهر شهر هالا در خدمت هالا این هنر رزمی بومی ایران باشم. اگرچه حرف و سخن برای گفتن بسیار بود اما به طور اختصار متنی را به عنوان گزارش دبیر همایش تهیه و در همایش قرائت کردم. این متن را در ادامه می خوانید:

ادامه نوشته